God Moments…l

Ek is seker jy het ook al ‘n God moment beleef… daai oomblik toe jy voel, maar nou is God hier. Nou praat Hy met my. Nie in ‘n hoorbare stem nie, maar diep, daar waar die Disprin oplos soos my ou vriend altyd sê.

Kom ek vertel jou van my God moment die week.

Kyk bietjie mooi na die foto wat ek hierbo ingesit het het. Dit is ‘n foto wat ek geneem het by Natures Valley, baie naby aan die einde van die Otter staproete. Ek en my twee vriende (en kollegas) was die week daar om ons jaar beplanning te doen. Maar kyk mooi na die foto. Sien jy vir Gerrie daar staan? Met sy rooi hemp aan?

Hierdie boom is ‘n Outiniqua Geelhout en waarskynlik meer as 600 jaar oud (Hulle kan meer as 200 jaar oud word). Hy was lank voor my daar, en hy sal lank na my daar wees. Ons Vader het hom gemaak…

Dit is toe ek langs daai boom staan, saam my twee vriende dat ek my God Moment beleef. Hoe nietig is ek nie. Klein en “insignificant.” En tog sien God my raak. Meer as raaksien. Hy ken my deur en deur en deur. Of ek sit en of ek opstaan, Hy weet van dit. Daar is nog nie ‘n woord op my tong of God weet van dit. Sjoe ek het spesiaal gevoel langs daai groot boom.

Kyk hoe mooi sê Psalm 139 dit:

Here, U sien dwarsdeur my, U ken my. Of ek sit en of ek opstaan, U weet dit, U ken my gedagtes nog voordat hulle by my opkom. Of ek reis en of ek oorbly, U bepaal dit, U is met al my paaie goed bekend. Daar is nog nie ’n woord op my tong nie of U, Here, weet wat dit gaan wees. U omsluit my van alle kante, U neem my in besit. Dié wete oorweldig my, dit is te hoog vir my begrip.

Onthou tog om te subscribe as jy die blog wil volg.

Advertisements

Ons kinders is nie ons sin nie….

So ‘n ruk terug gesels ek met ‘n Pa wat 2 van sy kinders as tieners aan die monster van die dood verloor het. “Hoe cope ‘n mens met dit?” Vra ek… Hy sê: “Dit was nooit my kinders nie. Hulle het altyd aan God behoort.”

Die pa het my uitgeboul. Dit is sy vryheid wat my toe op ‘n “journey” van my eie gesit het. En natuurlik iets wat my mentor Henri Nouwen gesê het: “Through birth a child is given to parents; through baptism a child is given to God…”

Ek wil jou nog iets vertel. In my finale jaar as teologie student wou ek graag ‘n sendeling in Indië word. My paadjie het toe anders geloop, maar dis ‘n storie vir ‘n ander dag. My Ma was baie opgestres oor die ding. Wat ‘n mens kan verstaan. Na so ‘n maand of wat kom sy na my toe, gee my ‘n Bybel as geskenk en sê: My kind ek het jou vir die Here terug gegee. Jy is sy kind, Hy sal na jou kyk…”. Weereens vryheid…”

Jy sien ons dink goeters is ons sin. Ons dink mense is ook ons sin. Maar, dit is nie. Alles behoort aan God. Psalm 24:1. “Die aarde en alles wat daarop is, die wêreld en die wat daar woon, alles behoort aan die Here.”

Dit maak my vry. Dit maak my vry om te weet my kinders behoort aan God. Hy het hulle vir my gegee om vir Hom groot te maak. VIR HOM! Nie vir geld nie. Nie vir aansien nie. Nie vir hierdie wereld nie, maar vir sy wêreld. Vir sy Koninkryk. Alles is God se verantwoordelikheid. Hy gee aan my ook ‘n verantwoordelikheid. Dis asof God sê: My kind. Ek is baie lief vir jou. Ek is so lief vir jou dat ek vir jou geld gegee het, om ‘n kar te koop, lekker braaivleis, ‘n mooi selfoon, lekker skoene en nog baie ander dinge. My kind maak op my staat om jou te help om jou geld te gebruik om my Koninkryk te bou. Maar weet jy my kind. Ek het ook vir jou van my kinders gegee. Ja, ek dink so baie van jou. Ek sal jou help om hulle groot te maak, om my te dissipels te wees. Maar, dit bly my verantwoordelikheid hoor. So slaap maar rustig my geliefde kind…”

Lees ook gerus verder: https://henrinouwen.org/meditation/baptism-way-freedom/

Onthou ook om onder aan hierdie bladsy te “suscribe” as jy n email wil kry.

Om te suffer…

Partykeer raak dinge net te veel. Ek weet nou nie van jou nie, maar ek het dan ‘n break nodig. Net ek en die Here. Die laaste tyd was daar net te veel goed. My suster is baie siek (kanker😬), die chemo breek haar. My nefie se pragtige vroutjie is aan Malaria oorlede en los hom en die twee kindertjies agter. Nie eers te praat van die selfdood, kinder sterftes en kanker van mense wat ek liefhet in die gemeente nie.

Nou ja toe vir eers genoeg gekla. Daar kom toe ‘n Sinode vergadering in Stellenbosch op en ek besluit net daar en dan, dat ek die 380 km oor twee dae met my fiets gaan ry. Dag een tot in Swellendam, en dag twee die res van die pad oor die Ou Dutoitskloofpas na Stellenbosch. Ek en my fiets, met net die Here as geselskap.

Maar O my word! Ek het nie gebargain op die warmste dag in mense heugenis nie. ‘n Bergwind reg van voor. Meer as 40 grade celcius. Een van die moeilikste dae wat ek nog op ‘n fiets beleef het. Daai bergwind het my uitgedroog soos ‘n rosyntjie. Met 30 km. om te gaan tot in Swellendam stap ek later twee bulte uit ( die eerste keer in my lewe). Die salpeter slaan op my uit. Ek kramp so dat ek sukkel sukkel tot by ‘n draadheining stap en net so in die son neerplof in die stof😂.

En dis toe dat die Here met my praat. Hy sê ( nou nie in ‘n hoorbare stem of iets nie, sommer so in my hart): jou pyn is erg, maar dit is niks teen jou suster se pyn nie. Jou pyn is tydelik, môre voel jy beter, haar pyn hou aan. Alles gaan verby, behalwe skatte in die hemel. Maak hulle bymekaar.

En toe! Toe ry ek by hierdie bord langs die pad verby wat ek al so baie gesien het. In die verlede het dit my eintlik geïriteer. Maar die dag. Toe sien ek dit! “Vir Jesus is niks onmoontlik nie.”

Skatte in die hemel…

Ek moet vanaand die Hoërskool se prysuitdeling gaan open. En weet jy, ek weet nie of die mense noodwendig gaan hou van dit wat ek glo ons Vader op my hart lê nie.

Ek ervaar deesdae dat ek en ander ouers baie druk op jongmense plaas. Hulle moet presteer. Jy moet ‘n loopbaan hê. As jy nie nou hard werk nie, gaan jy nie plek kry by die Universiteit om nie eers te praat van die koshuis nie. En onthou die hele besigheid is nog baie duur ook, so jy moet wragtag nie droogmaak nie. Jy kry net een kans hoor!

En dan lui Jesus se woorde in my ore. Maak vir julle skatte in die hemel bymekaar. Daar waar jou skat is, daar sal jou hart ook wees sê Hy. En dan wonder ek wat sê ons met al hierdie dinge. Fokus ons op dit wat eintlik belangrik is?

Moet my nou nie verkeerd verstaan nie. Dit is belangrik dat ons kinders ‘n opvoeding moet kry en ‘n kwalifikasie om te gaan werk. Maar, leer ons hulle die ander kant ook? Leer ons hulle dat die werklik belangrike dinge in die lewe. Dinge is wat geld nie kan koop nie. Wys en leer ons hulle dat om Jesus se dissipel te wees belangrik is. Leer ons hulle van gebed. Wys ons hulle hoe lyk skatte in die hemel….

Om honger te wees…

Ons diep honger wees na daai iets in ons lewens is die ding wat ons dryf. Ons honger wees na iemand, na iets, daai ding wat ons waardig laat voel. Hierdie ding kan ons grootste geestelike geskenk van God af wees, of dit kan ons grootste vloek in ons lewe wees.

Ons het hulle al almal gesien (miskien is ek een…). Mense wat ander net té nodig het. Alles wat jy doen, sê, koop, het te make met hoe ek daardeur aanvaar gaan word of nie. Koop ek ‘n nuwe kar of rok of fiets, dan wonder ek… Gaan mense my aanvaar. Ek wonder darem wat gaan hulle sê as ek more met hierdie selfoon daar aankom. Dis ‘n probleem.

Sondag hou ons Nagmaal in ons great gemeente. Nagmaal gaan oor honger wees. ‘n Honger na God. En daai is ‘n goeie honger. Die vrae soos: as ek dit doen, of dat koop of dit sê, wonder ek darem wat sal God daarvan dink. En dan besef jy! Ek is God se geliefde. Hy aanvaar my. Hy is lief vir my. Daar is niks wat ek kan doen of sê of koop om dit te verander nie. Ewe skielik raak ek heel. Honger na God!

Die verskil tussen “training en trying”

Ek woon ‘n kursus by in Stellenbosch. God het hierdie plek geseën met oorvloedige reën. Ons Vader is so getrou. Maar, waarby ek eintlik wil uitkom is hierdie ding van dissipelskap en die verskil tussen “training en trying.” (Die kursus is in engels😳)

Kom ek praat bietjie oor fietsry (alweer☺️). Elke jaar sien ek dit met die Argus. Daar is mense wat inskryf en met groot fanfare probeer om daarvoor te oefen. Maar dit gaan maar sukkel sukkel. Ek hoor goed soos, ek wou vanoggend gaan maar toe waai die wind. Of jy sal nie glo nie maar toe ek vanoggend by my fiets kom toe is die wiel pap. Of my personal favourite: ek het nie my wekker hoor afgaan nie. Dis probeer en dit is doodgebore.

Iemand wat ‘n oefenprogram volg is anders. Die taal klink so: ek moet vandag bulte doen, en more oggend sal ek moet vroeg opstaan want ek moet een lange die week insit. En dan is daar nog party wat ‘n coach ook het. Daai ouens of vrouens kook gewoonlik.

Nou ja toe genoeg oor fietsry. Kom ons praat daaroor om ‘n dissipel van Jesus te wees. “Discipleship is about training and not trying.” Net daar het die pennie vir my gedrop. Jesus sê in Markus 1:17. “Kom hier! Kom saam met my en ek sal julle vissers van mense maak.” En net daar het Simon en Andreas se training begin. Hulle word appies. Jesus se appies. Hulle gaan die Argus van die lewe nou ry. En die uitkoms? Whats in it for me? ‘n Goeie lewe van rus en vrede. (Kyk vorige bloginskrywing: om soos Jesus te rus.). ‘n Lewe in God se Koninkryk. En so het hulle saam met Jesus gegaan, hulle coach en by Hom geleer.

Ons training manuel is die Bybel. Ons coach is Jesus en al die geestelike leiers wat ons Vader oor ons pad stuur. Ons oefenprogram is geestelike dissiplines soos stiltetyd, geestelike boeke lees, gebed, rus ensomeer. Hoe lyk jou oefenprogram? Nee ek weet nie, jy is mos anders as ek. Deursoek die Bybel (die training manuel), vra jou coach (Jesus). Dan is daar natuurlik nog ‘n klomp hulpafrigters ook, wat jou kan help. En so oor die tyd vind jy ‘n oefen program wat vir jou werk. En whalla jy probeer nie meer nie, dit raak deel van jou lewe. Dis ‘n proses. En jou lewe raak goed.

“Toe het Hy vir almal gesê: ‘As iemand agter my aan wil kom, moet hy homself verloën, elke dag sy kruis opneemen my volg…”. Lukas 9:23

“Excercise daily – no spiritual flabbiness, please! Workouts in the gymnasium are useful, but a disciplined life in God is far more so. Making you fit both today and forever. You can count on this. Take it to heart. This is why we have thrown ourselves into this vernure so tatally. We’re banking on the living God…”. 1 Timothy 4:6-10. The Message

Om soos Jesus te rus…

Die volgende woorde is opgeplak teen my Garage muur tussen al my fietse:

Riding is about rhythm and flow.
It’s the wind in your face
and the challenge of hammering up a long hill.
It’s the reward at the top
and the thrill of a high-speed descent.
Biking lets you come alive
both in body and spirit.
After a while the bike disappears beneath you
and you feel as if you are suspended in mid air.

Dit is een van die redes hoekom ek so baie van fietse hou.  As ek fietsry kan die wêreld rondom my vergaan.  Dan is ek “in flow.”  Dis dan wanneer ek van alles vergeet. Dit energeer my.  En ek is mal daaroor…

Maar eers terug by rus.  Hoe rus ‘n mens?  Gaan hou jy vakansie?  Sê nou maar jy is geestelik of emosioneel moeg gaan dit help.  Dit sal help om te gaan slaap as jy ‘n harde dag by die werk gehad het.  Maar as moegheid jou na depressie gedryf het, sal slaap nie eintlik help nie.  Dit maak dit net erger.

As ek gaan kyk na hoe Jesus gerus het dan merk ek ‘n paar dinge op.  Hy het gereeld saam met sy dissipels na afgeleë plekke gegaan (Markus 6:30-34).  Hy was lief daarvoor om Betanië toe te gaan na Martha en Maria se huis.  Hy het Homself ook graag alleen afgesonder om te gaan bid.

Die baie bekende woorde van Jesus in Matteus 11:28 sê:  “Kom na my toe almal wat uitgeput en oorlaai is en ek sal julle rus gee.”  (My eie woorde)  Maar kyk bietjie hoe mooi lees dit in die fantastiese vertaling van die Bybel deur Eugene Peterson beter bekend as The Message.  Come to me. Get away with me and you’ll recover your life. I’ll show you how to take a real rest. Walk with me and work with me—watch how I do it. Learn the unforced rhythms of grace.”

Wat my getref het is die woorde:  “Unforced Rhythms of Grace.”  Wat is dit?  Ek gaan dit probeer verduidelik met syfers.  Let mooi op klas, hier gaan Henri die wiskunde meneer:

0 1 2 3 4 (5) 6 7 8 9 10

0 is die plek waar dit met jou sleg gaan.  Soos in emosioneel, geestelik sleg.  10 is die punt waar jy totaal oorwerk en uigestres is.  Jy moet eintlik nooit by 10 uitkom of by 0 nie.  Jy moet die heeltyd strewe daarna om by 5 uit te kom.  5 is die stil punt.  Die tevrede punt.  Psalm 23 sê:  “Hy (my Herder) laat my rus in groen weivelde, Hy bring my by waters waar daar vrede is.”

Unforced Rhythms of Grace is om die heeltyd te streef na daardie stil punt.  Daardie plek waar jy op jou beste is.  Daardie plek waar jy geliefd en geborge voel.  As ons na Jesus kyk dan lyk dit my dis hoe Hy dit gedoen het.  Hy het saam met sy dissipels rustig geraak.  By sy vriende Martha, Maria en Lasarus in Betanië gekuier.  Jesus het Homself ook heeltyd alleen afgesonder om te bid.  Om die stil plek te vind.  Kyk hoe mooi sê Henri Nouwen dit: “The literal translation of the words ‘pray always’ is ‘come to rest.’  It is a rest in God in the midst of a very intense daily struggle.”

So wat is rus?  Rus is ritme.  ‘n Lewensritme om die heeltyd terug te beweeg na daardie stil punt, daardie plek, daardie “space” Waar jy totaal “in flow” is.  Vir partye mense is dit op die Gholfbaan, vir ander op ‘n fiets, vir party tussen mense, vir ander alleen.  Maar!  Die beste plek is in jou binnekamer:  Jesus sê dit die beste:  “…as jy bid, gaan na jou kamer toe, maak die deur toe en bid tot jou Vader… (Matteus 6:6).